Od Tamany: Najlepszy dzień ŻYCIA

Tego co czułam nie dało się wyrazić słowami. Miałam ochotę skakać ze szczęścia ale powstrzymało mnie stanowcze spojrzenie Róży.
"Elegancko i spokojnie" powtórzyłam w myślach nauki wilczycy i odpowiedziałam z uśmiechem.
-Z wielką chęcią się z tobą umówię.
Dosłownie czułam jak Warriorowi spada kamień z serca.
-Świetnie!- odparł odwzajemniając uśmiech.- To do wieczora!
Wilk wesołym krokiem poszedł w stronę legowisk. Gdy tylko zniknął nam z oczu pisnęłam ze szczęścia.
-A nie mówiłam?- powiedziała z uśmiechem Róża i również poszła.

Wieczorem podszedł po mnie do mojej jaskini.
-I jak? Gotowa?- spytał.
-Tak- odparłam i poszłam za wilkiem.

Warrior?

Od Tamany: Pomoc Róży

Byłam zdenerwowana. Trzęsły mi się łapy i szybko oddychałam. Róża przewróciła oczami.
-Nie przejmuj się! To przecież mój brat. Czekaj...- zatrzymała mnie i przygładziła łapą parę moich niesfornych kosmków.
Poszłyśmy dalej. W końcu trafiłyśmy na Warriora. Gadał z Picallem.
-To twoja szansa!- ucieszyła się Róża.
-Czekaj, ja...- nie dokończyłam bo Róża popchnęła mnie i wpadłam na Warriora. Prawie stykaliśmy się nosami.
-Och...cześć Warrior- wydusiłam.
-To ja może nie będę wam przeszkadzał- powiedział figlarsko Picallo i poszedł sobie.
Zawstydzona cofnęłam się.
-Coś się stało?- spytał pogodnie Warrior.
-Nie nic, tylko...- nie miałam pojęcia jak z nim gadać.
Nagle zauważyłam, że w krzakach za plecami Warriora Róża dawała mi jakieś niezrozumiałe znaki łapami. Warrior chyba zauważył gdzie się gapie i obejrzał się. Róża w ostatniej chwili dała nurka w krzaki.
-Coś się chowa w krzakach?- spytał zaniepokojony.
-Nie!- powiedziałam troszkę za głośno i poprawiłam się:- To znaczy...wydawało mi się że widzę tam całkiem ładną sarnę ale chyba mi się przywidziało.
Uśmiechnęłam się zakłopotana. Z ruchów pyska Róży (nadal ukrywającej się za plecami Warriora) wyczytałam znane mi zdanie: "Ogarnij się dziewczyno!"

Dokończysz Warrior? A może Róża coś chce dodać?

Od Tamany: Delikatna sprawa

-O...cześć Róża- przywitałam się nieśmiało.
-Cześć Tamy- odparła wesoło Róża.- Coś się stało?
-Ja...nie, nic.
Wilczyca chyba nie za bardzo mi uwierzyła.
-Ej, przecież widzę że coś cię trapi!- upierała się.
Obejrzałam się niepewnie. Już miałam powiedzieć gdy nagle obok przeszedł Warrior.
-Cześć dziewczyny!- powiedział wesoło i poszedł dalej.
-Cz-cześć- odparłam niepewnie.
Gdy tylko zniknął za rogiem Róża uśmiechnęła się złośliwie. Już wiedziałam że zauważyła.
-Aaaa...więc o to chodzi- rzuciła z uśmiechem.- Ty się bujasz w...
-Cicho!- pisnęłam i znowu się obejrzałam.
-Weź przestań! To nic wstydliwego. Podejdziesz do niego i po prostu mu powiesz.
-Ale on jest przecież alfą!- powiedziałam.- Co jak pomyśli że mi chodzi tylko o władzę?
-Dziewczyno ogarnij się!- parsknęła żartobliwie wilczyca.
-A...mogłabyś mi pomóc?

Róża, poradzisz coś?

Profil wilczycy Tamany

Imię: Tamany (dla przyjaciół Tamy)
Wiek: 2 lata
Płeć: samica
Charakter: Zabawna i urocza wilczyca. Jest oddaną przyjaciółką i wierną wilczycą. Kocha towarzystwo przyrody i zwierząt. Umie się dogadać z każdym. Romantyczka. Lubi pocieszać innych
Partner: Jest zakochana w Warriorze...ale sądzi że nie ma szans
Historia: Uratowała się przed kataklizmem gdy miała rok. Przetrwała tylko garstka jej watahy. Wszyscy się rozdzielili z powodu częstych kłótni. Dorastała sama. Kiedyś spotkała nad jeziorem Warriora. Ten zaprosił ją do watahy.
Rodzina: Siostra Zecora. Liczy że kiedyś ją odnajdzie.
Szczeniaki: Brak
Ranga: Starszy mag (liczy że kiedyś zostanie Szamanem)
Pozycja: Omega
Żywioł: woda, wiatr, kryształ
Umiejętności: umie gadać ze zwierzętami, tworzy różne iluzje, umie wyczuć jak czuje się siedzący obok niej wilk lub inne zwierze
Właściciel: Hano-werka-123